Seks analny przestał być tematem, o którym mówi się wyłącznie półgłosem. Coraz więcej osób jest go ciekawych, chce spróbować go z partnerem lub partnerką albo po prostu lepiej zrozumieć, na czym właściwie polega. Wraz z zainteresowaniem pojawiają się jednak pytania, których przy innych formach seksu zwykle jest trochę mniej.
Czy to będzie bolało? Czy trzeba się do tego jakoś specjalnie przygotować? Co z higieną i z tym, że odbyt pełni przecież przede wszystkim zupełnie inną funkcję? Czy przed pierwszą próbą trzeba używać palców albo korka? I wreszcie kwestia, o której część osób nadal myśli, nawet jeśli nie zawsze mówi o niej głośno. Czy w ogóle „wypada” chcieć takiego seksu?
Sam fakt zainteresowania seksem analnym nie mówi nic szczególnego o człowieku ani o jego orientacji. To po prostu jedna z możliwych form seksualnego kontaktu. Można jej spróbować i ją polubić, można dojść do wniosku, że nie daje nic ciekawego, można też zatrzymać się na dotyku zewnętrznym czy bardzo płytkiej stymulacji. Nie istnieje poziom penetracji, do którego trzeba dojść, aby doświadczenie można było uznać za udane.
Pierwszy raz robi się znacznie mniej tajemniczy, kiedy zamiast myśleć o nim jak o technice do wykonania, potraktuje się go jako poznawanie reakcji ciała. To właśnie od tego najlepiej zacząć.
Dlaczego seks analny wymaga trochę innego podejścia?
Podczas penetracji waginalnej organizm może wytwarzać naturalne nawilżenie, natomiast odbyt takiego mechanizmu nie ma. Wynika z tego konieczność zapewnienia odpowiedniego poślizgu, tak aby ruch penisa albo gadżetu odbywał się bez niepotrzebnego tarcia, pieczenia i ciągnięcia delikatnych tkanek.
Druga różnica dotyczy pracy mięśni. Odbyt zamykają dwa zwieracze. Zewnętrzny możemy w dużej mierze świadomie napinać i rozluźniać, natomiast zwieracz wewnętrzny działa niezależnie od naszej woli. Człowiek może więc bardzo chcieć penetracji, czuć podniecenie i świadomie próbować się rozluźnić, a ciało nadal będzie reagowało napięciem na pojawiający się nacisk. Nie jest to przeszkoda, którą trzeba przełamać, a mechanizm, z którym trzeba nauczyć się współpracować.
Delikatny nacisk, chwila zatrzymania i możliwość cofnięcia dają mięśniom czas na reakcję, natomiast gwałtowne zwiększenie nacisku może wywołać jeszcze silniejsze napięcie utrudniające dalszą zabawę. Stąd bierze się jedna z najważniejszych różnic między wygodną pierwszą próbą a doświadczeniem kończącym się bólem. Tempo powinno wynikać z tego, jak ciało reaguje w danym momencie, a nie z założenia, jak daleko „powinno” udać się dojść.
Co można czuć przy pierwszej penetracji?
Odczucia z okolicy odbytu mogą początkowo być trudne do sklasyfikowania.
Nie każde uczucie rozpierania od razu będzie odbierane jako erotyczne, ponieważ te same okolice ciała na co dzień przekazują również informacje związane z wypróżnianiem. Może więc pojawić się pełność, ucisk albo wrażenie przypominające potrzebę skorzystania z toalety. Dla jednej osoby taki bodziec po chwili zacznie przeobrażać się w przyjemny, dla innej pozostanie neutralny, a jeszcze innej zwyczajnie nie będzie odpowiadał.
Bardzo istotnym aspektem tej formy seksu jest właściwe odróżnienie nietypowego nacisku od bólu. Pomaga to nie tylko reagować na sygnały ciała, lecz również uniknąć sytuacji, w której zbyt szybka albo źle przygotowana pierwsza próba prowadzi do wniosku, że seks analny z założenia musi boleć.
Przy stopniowej penetracji pierwsze rozpieranie może po zatrzymaniu ruchu wyraźnie osłabnąć, ponieważ ciało dostaje chwilę na dostosowanie się do aktualnego zakresu. Jeżeli jednak odczucie staje się ostre, kłujące, mocno piekące albo narasta mimo zatrzymania, dalsze zwiększanie głębokości nie jest dobrym pomysłem.
Ból nie jest obowiązkowym etapem seksu analnego
Nie istnieje moment, w którym trzeba po prostu „przecierpieć swoje”, żeby za chwilę zrobiło się przyjemnie. Nietypowe rozpieranie czy napięcie może wymagać chwili na oswojenie, ale wyraźny ból oznacza, że należy zatrzymać ruch i sprawdzić, co go powoduje. Czasami wystarczy więcej lubrykantu, mniejsza głębokość albo inny kąt. Jeśli ból powraca mimo tych zmian, najlepszym rozwiązaniem może być zakończenie penetracji i powrót do niej innym razem.
Warto też oddzielić seks analny od obrazu stworzonego przez pornografię, ponieważ głęboka i intensywna penetracja jest tylko jednym z możliwych sposobów stymulacji. Badania dotyczące analnej przyjemności pokazują, że dla części osób atrakcyjny jest już sam dotyk wokół odbytu albo bardzo płytka stymulacja wewnętrzna, z kolei większa głębokość nie jest automatycznie bardziej satysfakcjonująca.
Jak przygotować się do pierwszego seksu analnego?
Przygotowanie nie musi przypominać procedury medycznej ani składać się z długiej listy czynności, które należy zaliczyć przed przejściem do seksu. Znacznie ważniejsze jest stworzenie takich warunków, w których obie osoby mogą swobodnie komunikować swoje odczucia, zatrzymać ruch i zmienić sposób działania, jeśli ciało zacznie reagować inaczej, niż się spodziewały.
Ustalcie, kto steruje tempem
Podczas penetracji obie osoby mają inną perspektywę. Osoba wykonująca ruch wie, jak porusza penisem albo gadżetem, natomiast osoba przyjmująca dokładniej czuje głębokość, rozpieranie, tarcie i zmianę napięcia mięśni. Z tego powodu informacja zwrotna od osoby przyjmującej powinna realnie wpływać na ruch, a samej komunikacji między partnerami nie powinno się bagatelizować.
Nie wymaga to rozbudowanego zestawu komend ani ciągłego przerywania seksu rozmową. Wystarczą proste komunikaty w rodzaju „wolniej”, „zostań”, „trochę cofnij” czy „stop”. Można też ustalić, że po zwiększeniu głębokości następuje krótka pauza, dzięki której osoba przyjmująca ma czas sprawdzić, jak zmiana jest odbierana.
Ma to szczególne znaczenie podczas pierwszej próby, kiedy żadna ze stron nie wie jeszcze dokładnie, jaki zakres, kąt czy tempo będą przyjemne.
Zadbajcie o lubrykant
W seksie analnym lubrykant ma znacznie większe znaczenie niż zwykły dodatek poprawiający wrażenia. Odpowiedni poślizg bezpośrednio wpływa na ograniczenie tarcia w miejscu, które nie wytwarza własnego nawilżenia potrzebnego do penetracji, dlatego jest jednym z podstawowych warunków jej wygodnego i kontrolowanego prowadzenia.
Lubrykant można nanieść zarówno na okolice wejścia do odbytu, jak i na penis, prezerwatywę lub gadżet. W trakcie seksu warto zwracać uwagę na sposób przesuwania się powierzchni. Gdy ruch zaczyna powodować wyraźne ciągnięcie albo pieczenie, dobrze zmniejszyć jego zakres i dołożyć kolejną porcję lubrykantu.
Nie ma jednej prawidłowej ilości. Ważniejszy jest efekt niż liczba mililitrów. Powierzchnie powinny przesuwać się płynnie, bez uczucia suchego tarcia.
Przy prezerwatywach lateksowych można stosować lubrykanty wodne i silikonowe, natomiast produkty olejowe mogą osłabiać lateks. Jeśli jednocześnie używany jest gadżet erotyczny, trzeba dodatkowo uwzględnić materiał, z którego został wykonany. Dokładny wybór produktu rozwijamy osobno w poradniku jaki lubrykant do seksu analnego wybrać.
Co z higieną przy seksie analnym?
Dla wielu osób właśnie higiena budzi przed pierwszym seksem analnym większą niepewność niż sama penetracja. Jest to całkowicie zrozumiałe, ponieważ odbyt jest końcowym fragmentem przewodu pokarmowego i możliwość kontaktu z niewielką ilością kału po prostu istnieje. Nie oznacza to jednak, że przed seksem trzeba próbować doprowadzić tę część ciała do sterylności, bo ani nie jest to możliwe, ani nie stanowi warunku bezpiecznej i przyjemnej zabawy.
Dla wielu osób wystarczające będzie wcześniejsze skorzystanie z toalety oraz umycie zewnętrznej okolicy odbytu. Lewatywa czy irygacja mogą być dodatkowym elementem przygotowania dla kogoś, kto dzięki temu czuje się pewniej, ale nie są obowiązkowym etapem przed penetracją. Warto też pamiętać, że nawet po bardzo dokładnym przygotowaniu niewielka „wpadka” nadal może się zdarzyć i nie świadczy o tym, że ktoś zrobił coś nieprawidłowo.
Jeżeli ktoś decyduje się na płukanie, powinien robić to łagodnie i bez przesady. Zbyt częste albo agresywne irygacje mogą podrażniać błonę śluzową, czyli powierzchnię, którą później chcemy chronić przed dodatkowym drażnieniem również poprzez odpowiednią ilość lubrykantu i spokojne prowadzenie penetracji.
Jeżeli występuje biegunka, świeże krwawienie, wyraźny ból albo inne dolegliwości okolicy odbytu, rozsądniej odłożyć seks analny do czasu ich ustąpienia lub wyjaśnienia przyczyny.
Prezerwatywa nadal ma znaczenie
Podczas seksu analnego mogą być przenoszone infekcje takie jak HIV, rzeżączka, chlamydia, kiła, HPV czy opryszczka, dlatego prawidłowe stosowanie prezerwatywy jest jednym ze sposobów ograniczania ryzyka zakażenia.
Prezerwatywa ma też znaczenie przy przechodzeniu pomiędzy różnymi rodzajami seksu. Po penetracji analnej nie powinno się przechodzić w tej samej prezerwatywie bezpośrednio do pochwy, ponieważ w ten sposób można przenieść bakterie z okolicy odbytu. Przed penetracją waginalną należy założyć nową.
Podobna zasada dotyczy gadżetów. Zabawka używana analnie przed kontaktem z pochwą lub ustami powinna zostać dokładnie umyta zgodnie z zaleceniami producenta albo zabezpieczona świeżą prezerwatywą.
Jak zacząć bez natychmiastowej penetracji?
Pierwszy kontakt z okolicą odbytu nie musi jednocześnie oznaczać próby wprowadzenia penisa. Sam dotyk w okolicach odbytu pozwala sprawdzić, jak w ogóle odbierana jest stymulacja tej części ciała. Równie dobrze może zadziałać delikatny nacisk opuszkiem palca przy samym wejściu, bez natychmiastowego wsuwania go do środka.
Taki dotyk można również łączyć z innymi formami seksu, które dana osoba już zna i lubi. Przykładowo stymulacja łechtaczki, penisa czy piersi oraz pocałunki tworzą okazję do wprowadzenia nowego bodźca w sytuacji, która już jest przyjemna i dobrze znana. Dla części osób sprawia to, że analny dotyk łatwiej zaakceptować i polubić, ponieważ nie staje się osobnym „zadaniem”, na którym nagle skupia się cała uwaga obojga partnerów.
Nowy bodziec można wtedy poznawać równolegle z innymi rodzajami przyjemności i samemu oceniać, czy dodaje coś interesującego do seksu. Nie ma potrzeby natychmiastowego przechodzenia od dotyku zewnętrznego do głębszej penetracji tylko dlatego, że właśnie taki był pierwotny plan.
Jeżeli do stymulacji używany jest palec, paznokcie powinny być krótkie i gładkie, a stosowanie lubrykantu nadal jest potrzebne i uzasadnione.
Jak może wyglądać pierwsza próba penetracji analnej?
Kiedy dotyk zewnętrzny jest przyjemny i obie osoby chcą przejść dalej, penis albo przeznaczony do penetracji analnej gadżet można ustawić przy wejściu i delikatnie zwiększać nacisk. Nie trzeba od razu wykonywać pełnego ruchu penetracyjnego, a zamiast tego skupić się na odczuciach związanych z samym wprowadzaniem penisa lub zabawki.
Po pierwszym niewielkim wejściu można zatrzymać ruch i chwilę poczekać. Osoba przyjmująca ma wtedy możliwość oceny samej głębokości oraz nacisku bez jednoczesnego dokładania ruchów w przód i w tył czy zmiany kąta.
To dobry moment na prostą wymianę informacji. Nie chodzi o oczekiwanie entuzjastycznego „świetnie”, lecz o ustalenie, czy aktualna głębokość jest akceptowalna, czy napięcie zaczyna słabnąć i czy pojawia się przestrzeń na kolejny niewielki ruch.
Jeżeli ciało stopniowo przyzwyczaja się do obecnego zakresu, można sprawdzić trochę większą głębokość. Jeśli zamiast tego napięcie utrzymuje się, narasta albo pojawia się ból, cofnięcie się jest równie prawidłową reakcją. Pierwsza próba może zakończyć się na bardzo płytkiej penetracji i nadal dostarczyć wystarczająco dużo informacji, żeby kolejnym razem wiedzieć już znacznie więcej o własnej reakcji.
Kiedy dodać więcej ruchu?
Samo znalezienie wygodnej głębokości nie oznacza jeszcze, że trzeba od razu przejść do pełnych ruchów posuwistych. Wejście na określony poziom i poruszanie penisem lub gadżetem w przód i w tył to dwa różne rodzaje bodźca, dlatego dobrze sprawdzać je etapami.
Po znalezieniu zakresu, który jest przyjemny albo przynajmniej neutralny podczas pozostawania bez ruchu, można zacząć od krótkich i spokojnych przesunięć. Kilka centymetrów różnicy może być w pierwszych minutach bardziej użyteczne niż przechodzenie od niemal pełnego wycofania do głębokiej penetracji.
Daje to również szansę na sprawdzenie tarcia, które przy seksie analnym należy możliwie ograniczać. Jeżeli ruch zaczyna powodować pieczenie albo ciągnięcie, warto zatrzymać się i dołożyć lubrykantu. Jeśli pojawia się mocne rozpieranie, można zmniejszyć głębokość, a gdy bodziec jest nieprzyjemny tylko przy określonym ustawieniu, czasami pomaga niewielka zmiana kąta.
Dobrym sposobem poznawania reakcji ciała jest zmienianie jednej rzeczy naraz. Można najpierw sprawdzić trochę większą głębokość, zachowując to samo tempo, a później wrócić do poprzedniego zakresu i przetestować nieco więcej ruchu. Dzięki temu znacznie łatwiej zauważyć, co rzeczywiście poprawia odczucia, a co jedynie zwiększa ich intensywność.
Kolejny zakres ruchu ma sens wtedy, kiedy obecny przestał wymagać ciągłego kontrolowania napięcia i jest odbierany przez osobę przyjmującą jako wygodny. Nie trzeba zdobywać kolejnych centymetrów tylko dlatego, że fizycznie byłoby to możliwe.
Kto powinien kontrolować ruch?
Szczególnie podczas pierwszych prób ruch powinien iść w parze z odczuciami osoby przyjmującej. To ona najszybciej zauważa zmianę nacisku, głębokości czy napięcia mięśni, dlatego powinna mieć możliwość nie tylko zatrzymania penetracji, lecz także wpływania na jej tempo i zakres.
Nie oznacza to, że osoba penetrująca ma pozostawać bierna i czekać na instrukcję przed każdym ruchem. Chodzi raczej o taki sposób współpracy, w którym reakcja partnera lub partnerki rzeczywiście zmienia to, co dzieje się dalej.
Pomóc może odpowiednia pozycja. Leżenie na boku ogranicza zakres pracy bioder i zwykle sprzyja wolniejszym ruchom, dzięki czemu łatwiej zatrzymać się na wybranej głębokości. Pozycja, w której osoba przyjmująca znajduje się na górze, pozwala jej z kolei w dużym stopniu samodzielnie regulować głębokość oraz tempo opuszczania ciała.
W innych ustawieniach osoba penetrująca może równie dobrze kontrolować ruch, pod warunkiem że reaguje na komunikaty drugiej strony. Pozycje dające bardzo szeroki zakres pracy bioder i dużą swobodę szybkiego ruchu mogą być mniej wygodne na samym początku, kiedy para dopiero poznaje odpowiednią głębokość i kąt.
Znaczenie ma także możliwość zatrzymania się bez konieczności utrzymywania niewygodnej pozycji. Chwila bez ruchu podczas pierwszej penetracji nie jest przerwą od seksu, lecz jednym ze sposobów poznawania reakcji ciała.
Co zrobić, kiedy ciało nagle mocniej się napina?
Napięcie mięśni nie pojawia się wyłącznie podczas pierwszego wejścia. Może wrócić po zwiększeniu głębokości, zmianie kąta, przyspieszeniu ruchu albo nawet wtedy, gdy osoba przyjmująca niespodziewanie się przestraszy, straci koncentrację lub zwyczajnie zmieni ułożenie ciała. To, że kilka wcześniejszych ruchów było wygodnych, nie oznacza więc, że ciało będzie reagowało identycznie przez cały czas.
Kiedy napięcie nagle rośnie, najlepiej najpierw zatrzymać ruch i nie dokładać kolejnej zmiany. Jeśli po kilku chwilach mięśnie zaczynają się rozluźniać i odczucie pozostaje akceptowalne, można wrócić do wcześniejszego, znanego zakresu. Gdy nieprzyjemne rozpieranie nie mija, pomocne będzie częściowe cofnięcie się, a przy pojawiającym się tarciu również uzupełnienie lubrykantu.
Czasami różnicę robi sama pozycja. Jeśli głębszy nacisk jest nieprzyjemny w ustawieniu od tyłu, można przejść do leżenia na boku, które ogranicza zakres ruchu i ułatwia spokojniejsze prowadzenie penetracji. Jeżeli osoba przyjmująca chce mieć jeszcze większą kontrolę, może spróbować pozycji, w której sama reguluje głębokość ruchem własnego ciała.
Nie ma natomiast sensu zwiększać tempa po to, żeby „szybciej przejść” przez trudniejszy moment. Organizm nie działa jak suwak w ciasnej kurtce, a mocniejsze forsowanie napięcia zwykle daje dokładnie odwrotny efekt od oczekiwanego.
Czy ból podczas pierwszego seksu analnego jest nieunikniony?
Nie.
Pierwszej penetracji może towarzyszyć nietypowe rozpieranie, napięcie albo wrażenie bardzo intensywnego kontaktu, jednak wyraźnego bólu nie powinno się traktować jako koniecznego kosztu poznawania nowej formy seksu. Jeżeli się pojawia, znacznie rozsądniej ustalić jego przyczynę niż próbować przeczekać go w nadziei, że za chwilę zniknie.
Czasami źródłem dyskomfortu jest zbyt mała ilość lubrykantu i związane z tym tarcie. Innym razem głębokość została zwiększona szybciej, niż ciało zdążyło się do niej dostosować, albo zastosowany kąt powoduje silny nacisk w konkretnym miejscu. Rozwiązaniem może wtedy być cofnięcie się, ponowne zwiększenie poślizgu, powrót do krótszego zakresu ruchu czy zmiana pozycji.
Bywa również tak, że ciało danego dnia po prostu nie reaguje dobrze na penetrację. Nie musi istnieć jeden techniczny błąd, który da się naprawić i natychmiast kontynuować zabawę. Zakończenie próby w takim momencie nie jest porażką, tylko normalnym wykorzystaniem informacji, które przekazuje organizm.
Jeżeli ból powtarza się przy kolejnych próbach mimo spokojnego tempa, niewielkiej głębokości i odpowiedniego poślizgu albo pojawia się również poza seksem, warto skonsultować go z lekarzem. W takiej sytuacji nie ma sensu próbować „przyzwyczajać” ciała coraz większą liczbą bolesnych penetracji.
Czy przed seksem analnym trzeba wcześniej ćwiczyć?
Nie istnieje obowiązkowy trening, który trzeba przejść przed pierwszym stosunkiem analnym. Można spróbować od razu bardzo płytkiej penetracji penisem, można wcześniej poznać stymulację palcem, można również użyć niewielkiego korka analnego, a każda z tych dróg daje trochę inne doświadczenie.
Wcześniejsza stymulacja może jednak być użyteczna właśnie dlatego, że pozwala poznać część bodźców, które później będą pojawiały się podczas seksu z partnerem. Palec daje bardzo dużą kontrolę nad głębokością, kierunkiem i naciskiem, więc łatwo zatrzymać się dokładnie w miejscu, w którym pojawia się wyraźniejsza reakcja ciała. Niewielki korek pozwala natomiast sprawdzić uczucie stopniowego rozszerzania podczas wprowadzania, a później bardziej stałego rozpierania i pełności.
Nie są to dokładne odpowiedniki stosunku. Podczas penetracji penisem albo dildo dochodzi jeszcze ruch, zmiana kąta, większe różnice głębokości oraz tarcie. Wcześniejsze doświadczenie z palcem czy korkiem nie gwarantuje więc, że stosunek będzie odczuwany tak samo. Może jednak sprawić, że część nowych bodźców przestanie być całkowitym zaskoczeniem.
To szczególnie przydatne dla osoby, która chce najpierw samodzielnie poznać swoją reakcję, bez konieczności jednoczesnego komunikowania jej drugiej osobie. Nie oznacza to jednak, że przed seksem trzeba „zaliczyć” określony rozmiar korka albo przejść całą progresję treningową.
Jeżeli ktoś chce zacząć właśnie od gadżetów, osobno opisujemy wybór pierwszego korka analnego, sposób jego używania oraz zestawy do treningu analnego pozwalające stopniowo przechodzić między rozmiarami. Są to narzędzia pomagające poznać własne ciało, a nie obowiązkowe przygotowanie do stosunku.
A co z „rozciągnięciem” odbytu?
To jedna z obaw, które regularnie wracają przy temacie seksu analnego i często są przedstawiane znacznie bardziej dramatycznie, niż wynikałoby to z normalnej pracy tej części ciała.
Mięśnie zwieraczy są przystosowane do rozciągania i ponownego zamykania. Sama jednorazowa czy regularna penetracja nie oznacza automatycznie, że odbyt pozostanie później stale „luźny”. Po intensywniejszym seksie okolica może faktycznie przez pewien czas być odczuwana inaczej, ponieważ mięśnie były rozciągane i pracowały w nietypowym dla danej osoby zakresie, lecz nie jest to to samo co trwała utrata ich funkcji.
Nie oznacza to oczywiście, że sposób penetracji nie ma znaczenia. Gwałtowne forsowanie dużego rozmiaru, ignorowanie bólu albo powtarzające się urazy mogą uszkadzać tkanki i przeciążać mechanizmy odpowiedzialne za trzymanie stolca. Dlatego stopniowość, poślizg i reagowanie na ból mają znaczenie nie tylko dla samego komfortu pierwszej próby.
Jakie gadżety mogą się przydać?
Do pierwszego seksu analnego nie jest potrzebny rozbudowany zestaw akcesoriów. Produkty mają sens wtedy, kiedy rozwiązują konkretny problem albo pozwalają poznać rodzaj bodźca, którego dana osoba jest ciekawa.
Najbardziej praktycznym dodatkiem pozostaje lubrykant, ponieważ odpowiada za poślizg, którego ciało samo nie zapewnia w tej okolicy. Korek analny może z kolei pomóc wcześniej poznać uczucie rozszerzania przy wejściu oraz późniejszej pełności, a niewielkie dildo daje możliwość sprawdzenia także kontrolowanego ruchu i zmiany kąta.
Jeśli do penetracji używane jest dildo lub inny gadżet, musi być przeznaczony do użytku analnego i mieć wyraźną podstawę, uchwyt albo inną konstrukcję zapobiegającą całkowitemu wsunięciu do odbytnicy. Rozmiar powinien być dopasowany do aktualnego doświadczenia, a nie do ambicji czy wizji tego, dokąd „docelowo” chce się dojść.
Co dzieje się po seksie analnym?
Zakończenie penetracji również jest częścią całego doświadczenia i nie musi polegać na gwałtownym wyciągnięciu penisa albo gadżetu od razu po zakończeniu stosunku. Jeśli mięśnie nadal są napięte, można chwilę pozostać bez ruchu, a następnie spokojnie się wycofać. Osoba przyjmująca powinna nadal mieć wpływ na tempo, ponieważ samo wyjmowanie może dawać intensywne odczucia, szczególnie po dłuższym albo głębszym seksie.
Po zakończeniu wystarczy zwykła higiena zewnętrznej okolicy odbytu, natomiast używane gadżety trzeba wyczyścić zgodnie z zaleceniami producenta. Prezerwatywę należy wyrzucić po użyciu, a przy przechodzeniu do kolejnego rodzaju penetracji zastosować nową.
Okolica odbytu może jeszcze przez pewien czas być bardziej wrażliwa albo dawać delikatne uczucie zmęczenia mięśni. Takie odczucia powinny stopniowo słabnąć. Krwawienie nie jest natomiast oczekiwanym elementem pierwszego seksu analnego. Niewielki ślad świeżej krwi może pojawić się przy drobnym powierzchownym podrażnieniu, ale większe, nawracające albo utrzymujące się krwawienie wymaga konsultacji.
Pilnej pomocy medycznej należy szukać przy obfitym lub nieustającym krwawieniu, bardzo silnym albo szybko narastającym bólu, omdleniu, wyraźnym osłabieniu, gorączce lub innych niepokojących objawach. Jeżeli podczas seksu doszło do sytuacji związanej z istotnym ryzykiem zakażenia HIV, istnieje również profilaktyka poekspozycyjna PEP, którą należy rozpocząć możliwie szybko po ekspozycji i nie później niż w okresie przewidzianym przez aktualne zalecenia medyczne.
Pierwszy raz nie musi niczego udowadniać
Po pierwszej próbie znacznie ciekawsze od pytania „ile weszło?” są informacje o tym, co rzeczywiście wydarzyło się po drodze. W którym momencie pojawiła się przyjemność? Czy większa głębokość faktycznie coś poprawiała? Czy łatwo było zatrzymać ruch? Czy poślizg był wystarczający? Czy ciało lepiej reagowało na ruch, czy bardziej odpowiadał mu sam nacisk i pełność?
Takie informacje przydadzą się podczas kolejnej próby znacznie bardziej niż osiągnięcie konkretnej głębokości za pierwszym razem. Forsowanie penetracji wbrew sygnałom ciała może natomiast sprawić, że następnym razem już samo oczekiwanie na ból utrudni rozluźnienie i odbierze ochotę na dalsze eksperymentowanie.
Można również dojść do wniosku, że sam dotyk wokół odbytu był ciekawszy niż penetracja, że najlepiej działają bardzo płytkie ruchy albo że ten rodzaj seksu po prostu nie daje wystarczająco dużo przyjemności. Każdy z tych wniosków jest użyteczną informacją.
Cała idea pierwszego razu polega właśnie na tym, żeby czegoś o tej formie seksu i własnej reakcji się dowiedzieć, a później wyciągnąć z tego wnioski, zamiast za wszelką cenę realizować z góry ustalony plan.
FAQ
Czy pierwszy seks analny musi boleć?
Nie. Może pojawić się wyraźne rozpieranie, napięcie albo nietypowe odczucie, ale ostry lub narastający ból oznacza, że należy zatrzymać ruch. Odpowiednia ilość lubrykantu, niewielka głębokość i stopniowe zwiększanie zakresu pomagają ograniczyć tarcie oraz zbyt gwałtowne rozciąganie.
Czy przed pierwszym seksem analnym trzeba zrobić lewatywę?
Nie. Dla wielu osób wystarczy wcześniejsze skorzystanie z toalety i umycie zewnętrznej okolicy odbytu. Irygacja jest opcją dla osób, które wolą takie przygotowanie, ale nie należy traktować jej jako obowiązkowego warunku seksu analnego.
Czy trzeba wcześniej używać palca?
Nie, choć może to być użyteczny sposób poznania reakcji własnego ciała. Palec pozwala bardzo dokładnie kontrolować głębokość i nacisk, a część odczuwanych w ten sposób bodźców może później pojawiać się również podczas penetracji z partnerem.
Czy przed pierwszym seksem analnym warto użyć korka?
Można, ale nie trzeba. Niewielki korek pozwala poznać uczucie stopniowego rozszerzania podczas wprowadzania oraz późniejszej pełności. Nie odtwarza dokładnie stosunku, ponieważ podczas seksu dochodzi również ruch, zmiana kąta i zmienne tarcie.
Jaka pozycja jest najlepsza na pierwszy seks analny?
Nie ma jednej pozycji najlepszej dla wszystkich. Przy pierwszej próbie szczególnie użyteczne są ustawienia pozwalające łatwo ograniczyć głębokość i zatrzymać ruch, na przykład leżenie na boku albo pozycja, w której osoba przyjmująca sama w dużej mierze steruje głębokością.
Ile lubrykantu potrzeba?
Tyle, żeby ruch nie powodował wyraźnego tarcia, ciągnięcia ani pieczenia. Nie ma jednej właściwej ilości, a produkt można dokładać w trakcie seksu, gdy poślizg zaczyna się zmniejszać.
Czy po seksie analnym może pojawić się krew?
Niewielki ślad świeżej krwi może pojawić się przy powierzchownym podrażnieniu, ale krwawienie nie jest normalnym celem ani nieuniknionym skutkiem pierwszej penetracji. Jeżeli jest wyraźne, utrzymuje się, powtarza albo towarzyszy mu silny ból, wymaga konsultacji medycznej.
